Ενα όνειρο για μια άλλη Ελλάδα

Πριν αρκετά χρόνια είχα διαβάσει ένα βιβλίο γραμμένο από έναν αξιόλογο απλό Αθρωπο που αποφάσισε να κάνει μια ύστατη προσπάθεια να αλλάξει τον κόσμο προς το καλλίτερο. Ο τίτλος ήταν "The Breakdown of Nations" και συγγραφέας ο "Leopold Kohr", οικονομολόγος, θα βρήτε πολλά για τον Αθρωπο στο http://en.wikipedia.org/wiki/Leopold_Kohr

Στο βιβλίο του κάνει εκτεταμένη αναφορά στις  αρχαίες Ελληνικές Πόλεις-Κράτη και τις επιτυχίες τους της εποχής εκείνης.
Η γενικότερη φιλοσοφία ήταν ότι "small is beautiful"  (το μικρό είναι ωραίο) και με αυτόν τον τίτλο ο μαθητής του "E. F. Schumacher" έγραψε ένα άλλο βιβλίο που εφαρμόζει τις θεωρίες του  Leopold Kohr στις επιχειρήσεις  http://en.wikipedia.org/wiki/Small_is_Beautiful.

Το όνειρο:

Η κατάσταση στην Ελλάδα φοβάμαι ότι είναι πέραν θεραπείας.  Το κακό που μας βρήκε με την Τρόϊκα και τους ντόπιους άχρηστους, θα κρατήσει για πάρα πολλά χρόνια και η Ελλάδα που θα μείνει στο τέλος δεν θα έχει καμιά σχέση με την Ελλάδα του σήμερα ή του χτες ή του ακόμη παλιότερα. Κινδυνεύουμε να εξαφανιστούμε ή τουλάχιστον να καταντήσουμε μια κατάπτυστη χώρα που μόνο σε καλαμπούρια θα αναφέρετε.

Ας υποθέσουμε λοιπόν ότι έχουμε το κουράγιο (ή τα α......) να πάρουμε μια απόφαση περίπου ως εξής:

1. Βγαίνουμε από την ΕΕ και το Ευρώ με φιλικές σχέσεις. Τους λέμε ότι όσα τους χρωστάμε είναι λιγότερα από αυτά μου μας χρωστάνε οι επιμέρους χώρες (π.χ. Γερμανικές αποζημιώσεις, ληστείες των αρχαιοτήτων μας από διάφορους Ευρώ - βάρβαρους και πολλά άλλα), ας τα βρούνε αναμεταξύ τους. Δεν ζητάμε τίποτα ρέστα, απλά να μείνουμε σαν δυο φίλοι, να έρχονται να μας βλέπουν και όποτε και εμείς μπορούμε θα πηγαίνουμε να τους βλέπουμε και χαίρετε κύριοι.
2. Ξεκινάμε σχεδόν αμέσως την νέα Ελλάδα, η οποία θα αποτελείται από 5 με 10 μικρότερες ανεξάρτητες χώρες (επαρχίες), ενωμένες κάτω από την ομπρέλα μια Νέας Ενωσης, ας την πούμε εδώ "Η Ελλάδα μας". Η νέα ένωση θα έχει υπευθυνότητες συντονισμού, θα έχει τον κοινό στρατό και τις διεθνείς σχέσεις και θα διαχειρίζεται τα οικονομικά της επικράτειας. Θα έχει μια πολύ μικρή κυβέρνηση, ίσως μέχρι 50 άτομα εκλεγόμενα από όλη την Επικράτεια. Θα είναι λοιπόν κάτι σαν τον Καναδά, ο οποίος αποτελείτε από 10 επαρχίες και 3 μικρότερες επικράτειες (εδώ είναι μια μεγάλη ιστορία που πάει πίσω στις παράνομες καταλήψεις από τους πρώτους μετανάστες από την Ευρώπη κυρίως  - δεν θέλουμε εμείς τέτοιες επικράτειες). Στον σημερινό Καναδά υπάρχουν 10 επαρχιακές κυβερνήσεις και μία πρόσθετη οικουμενική κυβέρνηση (Provincial Governments and Federal Government). Δυστυχώς είναι και εδώ μεγάλες οι κυβερνήσεις. Εμείς πρέπει να προσέξουμε να διατηρήσουμε μικρές κυβερνήσεις.
3. Το σύνολο των εκλεγμένων (από τις επί μέρους επαρχίες) δεν πρέπει να ξεπερνά τους σημερινούς αριθμούς της Βουλής και αν είναι εφικτό να είναι ακόμη μικρότερο (ίσως μέχρι 200). Οι εκλογές θα γίνονται την ίδια μέρα για όλες τις επαρχίες και την κεντρική ένωση, με προκαθορισμένη ημερομηνία και σε προκαθορισμένα διαστήματα (3 ή 4 χρόνια ή ότι είναι καλλίτερο). Ο κάθε πολίτης της "Η Ελλάδα μας" θα έχει δικαίωμα να πολιτευτεί στην επαρχεία του αλλά και στην "Η Ελλάδα μας". Οι εκλογές μπορεί να γίνονται ηλεκτρονικά με ένα νέο σύστημα απόλυτα ασφαλές, στο οποίο θα έχουν πρόσβαση όλοι οι πολίτες.  Οι πολίτες στο διάστημα την νέας κυβέρνησης (3ετια ή ότι άλλο) για κάποιον τεκμηριωμένο λόγο θα έχουν δικαίωμα να αποσύρουν την ψήφο τους από το συγκεκριμένο άτομο που κατ' αρχήν ψήφισαν και να ψηφίσουν κάποιον άλλο.
4. Δεν θα υπάρχουν κόμματα, απλά οι εκλεγμένοι σε κάθε επαρχία αμέσως μετά την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων θα συνεδριάζουν και θα μοιράζονται τις απαραίτητες υπευθυνότητες. Μόνο αν δεν υπάρχει στην ομάδα των εκλεγμένων κάποιος/α με τα ζητούμενα προσόντα και με κοινή συμφωνία όλων των εκλεγμένων, θα αναζητούν και θα προσλαμβάνουν το κατάλληλο άτομο, το οποίο θα τίθεται για έγκριση από τον Λαό με την ίδια ηλεκτρονική διαδικασία.
5. Θα είναι ίσως απαραίτητο να υπάρχει και ένας ανώτερος άρχοντας, ας πούμε Πρόεδρος, εκλεγμένος και αυτός από τον Λαό της "Η Ελλάδα μας" και ο οποίος θα είναι ο ελεγκτής της όλης κατάστασης (μαζί με το επιτελείο του) και θα έχει το δικαίωμα να προτείνει την διάλυση της Βουλής (Επαρχίας ή "Η Ελλάδα μας") και νέες εκλογές αν χρειαστούν

Οπως είπα παραπάνω, όλα αυτά είναι ένα όνειρο, όνειρο ήταν και το βιβλίο του Leopold Kohr ο οποίος καταλήγει στην τελευταία σελίδα του βασικού έργου με τις φράσεις:

It can be done!  And if unions are to survive,  it must be done!
BUT WILL IT BE DONE?
No!

Μπορεί να γίνει!  Και αν πρόκειται τα σωματεία να επιζήσουν, πρέπει να γίνει!
ΑΛΛΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ;;
Οχι!

Οι αντιδράσεις που περιμένω από όσους θα διαβάσουν το παραπάνω άρθρο, Φίλους, Γνωστούς και Αγνωστους είναι:

1. Αλλοι ίσως να μην φτάσουν στις τελευταίες γραμμές
2. Αλλοι θα γελάσουν και θα πουν ίσως τρελάθηκε ο φουκαράς
3. Αλλοι ίσως πουν, ωραία αυτά αλλά δεν γίνονται
4. Και ίσως κάποιοι ελάχιστοι θα πουν, για να το εξετάσουμε βρε παιδιά, θα ήθελα να ξέρω πόσοι θα είναι αυτοί. Στείλτε μου γραφή με την φόρμα επικοινωνίας στο πάνω μέρος.....
5. Για να γίνει το παραπάνω πραγματικότητα πολλά πρέπει να προηγηθούν:

• Να νομίζουμε ότι έχουμε ξεφύγει από τον γκρεμό και σε λίγο να αρχίσει η πτώση, θα είναι αργά τότε!
• Να υπάρχει μια μικρή ομάδα που να δει την πιθανότητα ότι κάτι τέτοιο μπορεί να είναι εφικτό, να στρώσουν τον κώλο του κάτω και να μαζέψουν και άλλους και να μελετήσουν το θέμα από όλες τις γωνιές του. Χρειάζονται και κάποιες γνώσεις. Η Ελλάδα όμως μπορεί να υπερκαλύψει τις ανάγκες σε αυτόν το τομέα. Μόνο πολύ δουλειά χρειαζόμαστε.

Τα παραπάνω γράφτηκαν στα γρήγορα, με πολύ Αγωνία και Αγάπη για την Ελλάδα βρε γαμώτο!!!!

Μια φράση του Leopold Kohr που τα λέει όλα:

There seems only one cause behind all forms of social misery: bigness. Oversimplified as this may seem, we shall find the idea more easily acceptable i£ we consider that bigness, or oversize, is really much more than just a social problem. It appears to be the one and only problem permeating all creation. Wherever something is wrong, something is too big.

Φαίνεται ότι υπάρχει ένας και μοναδικός λόγος πίσω από όλες τις κοινωνικές μιζέριες:       το μεγάλο μέγεθος  . Οσο και αν μοιάζει υπέρ-απλοποιημένο αυτό, θα δούμε την ιδέα πιο εύκολα αποδεκτή, εάν θεωρήσουμε το μέγεθος ή το υπερβολικό μέγεθος είναι στην πραγματικότητα κάτι πολύ περισσότερο από ένα κοινωνικό πρόβλημα. Μοιάζει να είναι το μοναδικό πρόβλημα που διαπερνά όλη την δημιουργία. Οποτε κάτι δεν πάει καλά, κάτι είναι πολύ μεγάλο.