Γιατί σταμάτησα πια να αγοράζω γερμανικά προϊόντα

Ελαβα το παρακάτω γράμμα που αναδημοσιεύω και με το οποίο συμφωνώ απόλυτα. Φτάνει πιά!!

Όταν ήμουν μικρός είχα σε μεγάλη εκτίμηση τους Γερμανούς και τα προϊόντα τους. Ίσως επειδή η κοινωνία μας παρότι έδειχνε αμερικανό-εχθρική κατά βάθος ήταν αμερικανό-μιμική και ήθελα να πρωτοτυπήσω. Διάλεξα λοιπόν στο πανεπιστήμιο να μάθω γερμανικά έτσι για αλλαγή, αφού αγγλικά είχα ήδη μάθει από μικρός. Πάντα βέβαια είχα εμπιστοσύνη στην γερμανική πειθαρχία και αποτελεσματικότητα, τα οποία θεωρούσα ότι αντικατοπτρίζονται στην ποιότητα των γερμανικών προϊόντων κυρίως. Μετά ήρθε ο επονομαζόμενος και "γερμανός", ο αυστηρός καθηγητής με το μπλοκάκι, ο κ. Σημίτης που έβαλε την Ελλάδα στην ζώνη του ευρώ. Αλλά μαζί με τον Σημίτη είχαν έρθει και πολλοί άλλοι, όπως αποδεικνύεται ημέρα με την ημέρα, κάποιοι παλιοί γνώριμοι από την Siemens. Γνωρίζετε άραγε ότι το 1960 η κυβέρνηση Κ. Καραμανλή υπέγραψε μία συμφωνία με το γερμανικό κράτος και απεδέχθη με 115 εκατομμύρια μάρκα ότι η Γερμανία εξόφλησε τις πολεμικές της επανορθώσεις προς την Ελλάδα από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο; Γνωρίζετε ότι από εκείνη την ημερομηνία και μέχρι σήμερα τα φανάρια της πόλης των Αθηνών τα διαχειρίζεται ανελλιπώς η Siemens; Παλιές ιστορίες θα μου πείτε... Παλιές για τους αμνήμονες, όχι για όσους γνωρίζουν καλά την σύγχρονη ελληνική ιστορία. Μετά λοιπόν την "εκσυγχρονιστική περίοδο" 1996-2004 οι Γερμανοί κατάφεραν να ξαναπάρουν πίσω τον ΟΤΕ, τον οποίο κατείχαν πάλι σε παρελθόντα έτη. Επίσης πήραν το Διεθνές Αεροδρόμιο Αθηνών, όπως οι Γάλλοι πήραν το Μετρό της Αθήνας και γενικώς αν κάνετε μία συζήτηση με παλαιότερους πολιτικούς θα διαπιστώσετε ότι για κάθε "κατάκτηση", είσοδος στην Ε.Ο.Κ. το 1980 είσοδος στην Ο.Ν.Ε. πριν 10 χρόνια, πάντα κάτι δίναμε στους Ευρωπαίους εταίρους μας. Που βρισκόμαστε τώρα; Μετά το 1980 έγινε η πρώτη αποβιομηχάνιση της χώρας μας. Εκεί που θεωρούμασταν αναδυόμενη νέα βιομηχανική δύναμη, μαζί με την Ν. Κορέα, αίφνης απλά καταστραφήκαμε βιομηχανικά γιατί δεν μπορέσαμε να αντέξουμε τον ανταγωνισμό των ευρωπαϊκών βιομηχανιών. Βέβαια, φταίμε κι εμείς οι ευρω-λιγούρηδες, γιατί δεν μας άρεσαν τα πλακίδια "ΑΚΜΗ", θέλαμε ιταλικά ή γερμανικά πλακίδια...κι έτσι το εργοστάσιο της "ΑΚΜΗ" έκλεισε. Μετά λοιπόν την είσοδο εν χορδαίς και οργάνοις στην Ο.Ν.Ε. και την πανηγυρική κυκλοφορία του ευρώ, ήρθε η δεκαετία της καταναλωτικής ευφορίας! Πήραμε όλοι δάνεια και αγοράσαμε τόσες Μερσεντές, τόσες Πόρσε και τόσα γερμανικά αυτοκίνητα, όσα δεν είχαν κυκλοφορήσει στην χώρα τα τελευταία 20 χρόνια! Και όχι μόνον αυτό, αλλά γίναμε και οι καλύτεροι πελάτες στα νέα γερμανικά πολυκαταστήματα που ξεφύτρωσαν σαν μανιτάρια σε όλη τη χώρα: Praktiker, Lidl, Aldi, ΜediaMarkt, Saturn... Και μετά ήρθε η φυσιολογική κατάρρευση των υπερχρεωμένων χωρών του ευρωπαϊκού νότου με πρώτη και καλύτερη την Ελλάδα. Και πως λοιπόν αντέδρασαν οι Γερμανοί, τα προϊόντα των οποίων τόσο ετιμήσαμε όλα αυτά χρόνια; Με χυδαίο, ρατσιστικό τρόπο, έτσι ώστε να μην ξεχνάμε ότι ο λύκος δεν αλλάζει ούτε εξημερώνεται. Καταρχήν οι "τεμπέληδες Έλληνες" : το ξέρετε ότι δουλεύουμε κάπου 2100 ώρες ετησίως ενώ οι Γερμανοί μόνον 1400 ώρες και έχουν 5 εβδομάδες θερινή άδεια; Μετά οι "άσωτοι έλληνες" : το ξέρετε ότι οι μισθοί των γερμανών είναι καθηλωμένοι εδώ και 10 χρόνια γιατί έτσι πρεσβεύει το νεοκλασικό οικονομικό υπόδειγμα, επομένως και να θέλουν δεν μπορούν να "ασωτέψουν";. Ύστερα το ανέκδοτο της "ελλειμματικής Ελλάδας": γνωρίζετε ότι το συνολικό χρέος (δημόσιο+επιχειρήσεων+νοικοκυριών) της Ελλάδας είναι από τα μικρότερα στον δυτικό κόσμο; (το πρόβλημά μας είναι το υπέρογκο δημόσιο, το οποίο καμία κυβέρνηση δεν περιόρισε για λόγους πελατειακούς). Γνωρίζετε ότι αν αθροίσουμε τα ελλείμματα των νοτίων ευρωπαϊκών χωρών θα πάρουμε περίπου το πλεόνασμα της Γερμανίας; (παίγνιο δύο παικτών - μηδενικού αθροίσματος, κέρδος για τον ένα - ισόποση ζημία για τον άλλο). Σταχυολογώ μερικές γερμανικές αντιδράσεις μόλις κατάλαβαν ότι δεν έχουμε λεφτά να αγοράσουμε άλλες μερσεντές: Περιοδικό Focus με το δάκτυλο της Αφροδίτης Άπειρα άρθρα της μεγαλύτερης γερμανικής εφημερίδας Bild Τηλεοπτικά κανάλια προσβλητικά για την ελληνική ιστορία Γενικευμένη εκστρατεία απαξίωσης των ελλήνων σε καθημερινή βάση Θυμάμαι ένα χαρακτηριστικό απόσπασμα: δημοσιογράφος ρωτάει κάποιον γερμανό μέσα στο αμάξι του: τι θα δίνατε για να βοηθήσουμε την Ελλάδα; κι απαντά ο αγέρωχος γερμανός "50 λεπτά"! Επειδή λοιπόν:

• όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο φάνηκαν ανάξιες να απαιτήσουν τις γερμανικές πολεμικές αποζημιώσεις και την είσπραξη του αναγκαστικού κατοχικού δανείου, αλλά απεναντίας διεφθάρησαν τόσο ώστε φτάσαμε στην ξεφτίλα η Νιγηρία να ζητά αποζημιώσεις από την Siemens και η Ελλάδα όχι
• το παραμυθάκι του ευρωπαϊκού παραδείσου ξεθώριασε τώρα και θα ξεθωριάσει περισσότερο όσο περνάει ο καιρός
• δεν δέχομαι να πληρώνω και ταυτόχρονα να με προσβάλλουν οι Γερμανοί
• θέλω τα παιδιά μου να μεγαλώσουν σε μία κοινωνία όπου θα υπάρχουν ξανά ελληνικές βιομηχανίες και δεν θα έχουμε γίνει γκαρσόνια και πόρνες πολυτελείας

για αυτό σταμάτησα πια να αγοράζω γερμανικά προϊόντα και έχω γίνει επιφυλακτικός απέναντι στους ευρωπαίους φίλους μας. Δεν πρόκειται να μας σώσει κανείς, μόνοι μας θα σωθούμε. Θα δουλέψουμε, ίσως και λίγο παραπάνω από τις 2100 ώρες το χρόνο, αλλά θα έχουμε αξιοπρέπεια! Δεν είναι δυνατόν οι Γερμανοί να μας λένε "πουλήστε τα νησιά σας" κι εμείς να αγοράζουμε τα προϊόντα τους. Δεν γίνεται βρε παιδιά! Ξέρετε πόσες εκτάσεις έχουν ήδη αγοράσει σε περιοχές φιλέτα σε όλη τη χώρα; Το ξέρετε ότι χάνουμε τον "ακήρυκτο πόλεμο" με την Γερμανία και δεν έχουμε ρίξει ούτε μία τουφεκιά; Υ.Γ.1. Τιμής ένεκεν, 2500 χρόνια από την νίκη του Μαραθώνα μας κυρίευσαν οι ηλίθιοι δυτικοί δανειστές μας... Υ.Γ.2. Όσα προϊόντα έχουν barcode που αρχίζει από 520 εμπεριέχουν ελληνική προστιθέμενη αξία (είτε παράγονται εξολοκλήρου στην Ελλάδα, ή έστω ένα τμήμα τους). Προσοχή: δεν σημαίνει ότι είναι ελληνικά στην ιδιοκτησία, απλά παράγονται εδώ. Έστω και έτσι κάτι μένει στην χώρα μας αν αγοράζουμε barcode 520. Υ.Γ.3. Αν συμφωνείτε προωθήστε το ή γράψτε κάτι πιο αναλυτικό και προωθήστε εκείνο. Αν διαφωνείτε σβήστε το. Αν είστε Γερμανοί: πρώτα τις πολεμικές αποζημιώσεις και μετά να συζητήσουμε όσο θέλετε