Αρθρο από ένα φίλο για κουβέντα

Ελαβα σήμερα από τον καλό μου φίλο Κώστα την παρακάτω ανάρτηση από:
http://epithesh.blogspot.com/2010/11/blog-post.html
Προσθέτω ένα σχόλιο παρακάτω που θα δημοσιεύσω και στην ιστοσελίδα του Κώστα.

Παρασκευή, 12 Νοεμβρίου 2010
ΛΟΓΟΣ ΚΑΙ ΑΝΤΙΛΟΓΟΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ

ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ ΑΠΟ ΕΠΩΝΥΜΟΥΣ ΩΣ ΛΟΓΟΣ

«To παρακάτω σχόλιο ανώνυμου δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα infognomon.blogspot.com
Πολλοί άνθρωποι μπερδεύτηκαν στον πρώτο γύρο των εκλογών, πολύ μπερδεύονται και στον δεύτερο. Να καταψηφίσω Παπανδρέου και μνημόνιο ή να μην καταψηφίσω; Να ψηφίσω τους άλλους καραγκιόζηδες της δεξιάς και της αριστεράς, ή να ψηφίσω άκυρο και λευκό; Μήπως πρέπει να απέχω; Εχουμε εναλλακτική λύση; Τι θα βγει από τις εκλογές;
Η συζήτηση είναι ενδιαφέρουσα, αλλά δεν πάει πουθενά. Σήμερα, το θέμα του Μνημονίου δεν το βάζει στην ατζέντα ο Παπανδρέου, ο Σαμαράς, ο Τσίπρας ή το ΚΚΕ. Το βάζει η ίδια η ζωή. Ας σκεφτούμε τα δύο πιο ακραία ενδεχόμενα, στο ένα το ΠΑΣΟΚ του ΓΑΠ κερδίζει όλους τους δήμους και περιφέρειες, στο άλλο τους χάνει. Με ποιο από τα δύο αποτελέσματα θα χαρεί η Μέρκελ, το ΔΝΤ, η ελληνική και διεθνής αντίδραση; Ποιο από τα δύο αποτελέσματα θα διευκολύνει και ποιο θα δυσκολέψει τον ΓΑΠ να συνεχίσει τον καννιβαλισμό της ελληνικής κοινωνίας, να στείλει περισσότερους συνταξιούχους στα παγκάκια και στα θυμαράκια, περισσότερους εργαζόμενους στην ανεργία; Ποιο από τα δύο αποτελέσματα θα θέσει περισσότερο σε κίνδυνο την εθνική κυριαρχία του ελληνικού λαού;
Ούτε η ΝΔ, ούτε το ΚΚΕ, ο ΣΥΝ-ΣΥΡΙΖΑ, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ συνιστούν εναλλακτική για τη μεγάλη πλειοψηφία του ελληνικού λαού. Σημαίνει αυτό ότι πρέπει να αφήσουμε ανενόχλητο τον ΓΑΠ; Να γίνουμε, ηθικά και πολιτικά συνυπεύθυνοι με την καταστροφή της ελληνικής κοινωνίας; Να τον αφήσουμε να κάνει αυτό που θέλει, ελπίζοντας ίσως ότι εμείς ατομικά θα γλυτώσουμε;
Δεν αμφισβητώ τα ευγενή κίνητρα μιας μερίδας τουλάχιστο των απεχόντων. Ιστορικά, ο πιο γνωστός οπαδός της αποχής ήταν ο Πόντιος Πιλάτος. Δεν έμεινε όμως γνωστός γιατί απέφυγε να βάψει τα χέρια του στο αίμα, αλλά γιατί επέτρεψε τη Σταύρωση».

ΑΠΑΝΤΗΣΗ-ΑΝΤΙΛΟΓΟΣ
ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ ΔΙΑΛΟΓΟΥ
ΓΙΑ ΕΝΑ ΝΕΟ ΟΥΜΑΝΙΣΜΟ

Ο ΕΧΘΡΟΣ ΤΟΥ ΕΧΘΡΟΥ ΜΟΥ
ΕΙΝΑΙ ΦΙΛΟΣ ΜΟΥ;

Αυτή η λογική, αγαπητοί μου Φίλοι, συντάκτες και αποστολείς του παραπάνω σχολίου, κινείται στον παραλογισμό που υποστηρίζει ότι ο εχθρός του εχθρού μου είναι φίλος μου. Όμως επειδή το παιχνίδι στην αστική δημοκρατία του κεφαλαίου παίζεται στη βάση αυτού του παραλογισμού, σύμφωνα με τον οποίο οι ταξικοί εχθροί της εργαζόμενης κοινωνίας, για τα δικά τους συμφέροντα, ανταγωνίζονται για να την κάνουν "φίλο" τους, δηλαδή οπαδό και ψηφοφόρο τους, η εργαζόμενη κοινωνία αναγκάζεται να είναι προσεχτική στις επιλογές της. Γι’ αυτό και προσπαθεί, όσο η προπαγάνδα και η παραπλάνηση της το επιτρέπουν, να επιλέγει αυτό που στην εκάστοτε τρέχουσα συγκυρία είναι λιγότερο κακό γι’ αυτήν, όταν και εφόσον δεν μπορεί ακόμα να απαλλαγεί από όλους τους ταξικούς εχθρούς και αυτόκλητους σωτήρες της και συνακόλουθα από το σύστημα που τους εκτρέφει, δηλαδή τον καπιταλισμό, και να αντικαταστήσει την αστική ψευτοδημοκρατία με την Άμεση Δημοκρατία.

Με το κάλεσμά σας καλείτε την εργαζόμενη ελληνική κοινωνία να ψηφίσει Ψωμιάδη αντί Μπόλαρη, Γκιουλέκα αντί Μπουτάρη και Κακλαμάνη αντί Καμίνη και έχετε και την απαίτηση να σας πάρει στα σοβαρά, να σας θεωρήσει προοδευτικούς ανθρώπους και ενδεχόμενα να σας ακολουθήσει.
Βέβαια είναι αξιοπρόσεκτο πως ενώ θεωρείτε πως «Ούτε η ΝΔ, ούτε το ΚΚΕ, ο ΣΥΝ-ΣΥΡΙΖΑ, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ συνιστούν εναλλακτική για τη μεγάλη πλειοψηφία του ελληνικού λαού», δεν υποδείχνετε καμιά εναλλακτική επιλογή, εκτός αν αφήνετε να εννοηθεί πως αυτή θα μπορούσε να είναι το ΛΑΟΣ του Καρατζαφέρη, τον οποίο παραλείψατε να συμπεριλάβετε στη σχετική αναφορά σας. Γιατί δεν φαντάζομαι πως εννοείτε ως εναλλακτική επιλογή το εκκολαπτόμενο κόμμα του Μητσοτάκη. Για όλους αυτούς τους λόγους και για πολλούς άλλους ακόμα, ο συλλογισμός σας δεν αντέχει σε καμιά λογική και γι’ αυτό η εργαζόμενη κοινωνία δεν μπορεί και δεν πρέπει να δεχτεί το κάλεσμά σας, γιατί αυτό δεν στερείται σκοπιμότητας και μάλιστα σκοπιμότητας με σαμάρι.
Ο κόσμος πρέπει να πάει στις κάλπες με κρύο κεφάλι και να ψηφίσει αυτούς που θεωρεί καλύτερους-ικανότερους-εντιμότερους για τον τόπο και να πάρει τις ευθύνες του για τις επιλογές του, για να καταλάβει κάποτε πως αντι να τον κυβερνούν εναλλάξ επαγγελματίες-αχυράνθρωποι και κόμματα του κεφαλαίου, θα ήταν καλύτερα να μάθει να αυτοκυβερνιέται, στα πλαίσια της ΑΜΕΣΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ και του Οικουμενικού Ουμανιστικού Πολιτισμού της Αταξικής Κοινωνίας.
Για την ώρα καλό είναι να γνωρίζουμε όλοι πως τις κακές κυβερνήσεις και τους κακούς δημάρχους τους εκλέγουν καλοί άνθρωποι που ψηφίζουν από ατομική ιδιοτέλεια ή δεν πάνε να ψηφίσουν. Ψηφίζοντας μαθαίνουμε πως η αστική αντιπροσωπευτική δημοκρατία δεν είναι παρά η δικτατορία του κεφαλαίου και πως η δική μας δημοκρατία, είναι η Άμεση Δημοκρατία στην οικονομία και στην κοινωνία, την οποία η εργαζόμενη κοινωνία-ανθρωπότητα πρέπει να κατακτήσει, αλλά με γνώση, επίγνωση και σύνεση.

Για την Πρωτοβουλία Διαλόγου για ένα Νέο Ουμανισμό
Κώστας Λάμπος
Αναρτήθηκε από ΚΩΣΤΑΣ ΛΑΜΠΟΣ στις: 11/12/2010

___________________________________________________________________________

Και τα δικά μου σχόλια:

Φίλε Κώστα, πολύ σωστά τα λες, μόνο που εμένα και φοβάμαι και σε πάρα πολλούς άλλους μου είναι αυτήν την στιγμή αδιανόητο πως θα πετύχουμε αυτά τα καταπληκτικά, όπως την Αμεση Δημοκρατία, τον Νέο Ουμανισμό και την Αταξική Κοινωνία. Φοβάμαι ότι μόνο μια παγκόσμια επανάσταση μπορεί να φέρει αυτό το αποτέλεσμα, αλλά με ένα φοβερό τίμημα.  Και δυστυχώς ή ευτυχώς η μεγάλη πλειοψηφία του Λαού αυτού του Πλανήτη δεν είναι έτοιμοι για μια τέτοια περιπέτεια.
Ολες οι επαναστάσεις στο παρελθόν πλήρωσαν με πολύ βαρύ τίμημα, για να φτάσουμε σήμερα, μερικές χιλιάδες χρόνια μετά, εκεί που ήμαστε τώρα, δηλαδή σε μια κοινωνία που ενώ μας παρέχει κάτι λίγα καλλίτερα από ότι στους πρώτους ανθρώπους, να έχει παράλληλα αναπτύξει υψηλής τεχνολογίας μεθόδους για να μας ελέγχει, να μας απομυζά, να μας ταλαιπωρεί και να μας βασανίζει.
Στα τελευταία 200 τόσα χρόνια όλες οι επαναστάσεις βάφτηκαν στο αίμα και όσοι επιζήσανε ασπάσθηκαν τον καπιταλισμό με τα “ωραία” του και τα εγκλήματα του. Ας μην ελπίζουμε λοιπόν σε επαναστατικές λύσεις του προβλήματος της Ανθρωπότητας. Η λύση, αν έρθει, θα έρθει από αλλού:
 

• Μόρφωση και εδώ δεν εννοώ μόνο την μόρφωση που παίρνουμε στα σχολεία. Είναι πολλοί, ακόμη και μέσα στον λεγόμενο πολιτικό κόσμο που παρ' όλο ότι έχουν αν επιδείξουν αστραφτερά διπλώματα, είναι βασικά αμόρφωτοι. Η Μόρφωση έχει καταντήσει προσωπικό θέμα και αν κάποιος δεν αποφασίσει να μορφωθεί, δεν υπάρχει κανένα σχολείο η πανεπιστήμιο που θα του δώσει το χάπι της μόρφωσης. Είναι ένα άκρως περίπλοκο θέμα και η σωστή μάθηση καταλήγει να είναι υποκειμενική. Αρα ο κάθε ένας είναι υπεύθυνος για την δική του μόρφωση και άντε και να χαράξει την μόρφωση των παιδιών του.
• Ανθρωπιά, είναι μια λέξη παρεξηγημένη και τελείως υποκειμενική. Χωρίς αυτήν όμως και σε μεγάλες δόσεις, είναι σχεδόν σίγουρο ότι αργά η γρήγορα ο Πλανήτης μας θα πάψει να υπάρχει. Δεν είναι Ανθρωπιά φίλοι μου όταν δυο καλοντυμένες κυρίες μπαίνουν στο λεωφορείο και αμέσως λέει η μια στην άλλη: “Πάμε χρυσή μου πιο μέσα, μακρυά από αυτόν τον μαύρο”, δεν είναι ανθρωπιά όταν μια άλλη κυρία πετάει τα σκουπίδια της στον δρόμο από τον τέταρτο όροφο και όποιον πάρει ο χάρος και ένα σορό άλλα μικρο-γεγονότα που κάνουν την ζωή ολίγων κάπως καλλίτερη και την ζωή των πολλών να γίνεται μαρτύριο. Η Ανθρωπιά δεν μαθαίνετε στα σχολεία, κάποιοι νόμοι μπορεί να την οδηγήσουν, αλλά βασικά η Ανθρωπιά είναι προσωπική υπόθεση όλων μας.
• Αλληλεγγύη, μια σχεδόν ξεχασμένη λέξη  που είναι το βασικό εργαλείο για όλες τις αλλαγές. Ακόμη και στην επανάσταση η αλληλεγγύη είναι ένα απαραίτητο εργαλείο.
• Είναι και πολλά άλλα, αλλά εδώ θα καταλήξω με ένα εργαλείο (που το χειρίζεται με μεγάλη μαεστρία ο οργανωμένος καπιταλισμός) το Πρόγραμμα. Χωρίς λεπτομερές Πρόγραμμα τίποτα δεν γίνεται. Το πρόγραμμα ξεκινά από την οικογένεια και φτάνει στο κράτος. Εμείς οι Ελληνες πάσχουμε και στα δύο και βεβαίως το Πρόγραμμα είναι κομμάτι της Μόρφωσης, χωρίς να θέλω να πω ότι  το μαθαίνεις στα σχολεία. Πρόγραμμα έκανε και η ταλαίπωρη η μητέρα μου που είχε τελειώσει 3η δημοτικού μονάχα και μεγάλωσε με άπειρες δυσκολίες 3 παιδιά που δεν ήταν δικά της και εμένα τον μοναχογιό της. Τα προγράμματα που έχουν τα κόμματα είναι από  ανύπαρκτα, ανεφάρμοστα μέχρι και τρελά. Οταν το συνολικό μας χρέος φτάνει τα 500 δις και έχεις τον έναν να λέει ότι θα το ξοφλήσει σε 18 μήνες και τον άλλον να λέει ότι όλα είναι μια χαρά τι να πεις. Εχω αφιερώσει αρκετές σελίδες για τα πολιτικά προγράμματα σε αυτήν την ιστοσελίδα μου και θα προστεθούν και άλλα.  Για την ώρα όλα είναι ένα μέγα χάος και αν δεν ξυπνήσουμε δεν μας σώνει κανείς.

Ελπίζω αυτό το άρθρο σου Κώστα και η δική μου απάντηση να γίνει αρχή μιας πλατιάς κουβέντας, που βάζοντας τα απλά μυαλά μας να δουλέψουν, ίσως κάτι μπορέσουμε να βρούμε, κάτι να κάνουμε, ένα φως να δούμε για το πως θα:

Υψώσουμε τον Ηλιο πάνω από την Ελλάδα!!!