Αυτοκινούμενη οικονομική κρίση

Αυτοκινούμενη οικονομική κρίση και

αυτοκαταστροφικά μέτρα για την αντιμετώπιση της

ΗΛΙΑΣ ΣΤΑΜΠΟΛΙΑΔΗΣ*

Εκτός από την κακοδιαχείριση του διεθνούς και εγχώριου τραπεζικού και χρηματοοικονομικού συστήματος, για την οποία δεν υπήρξε ούτε μομφή ούτε καταλογισμός ευθυνών, το ουσιαστικό μέρος της κρίσης οφείλεται στην ακόρεστη βουλιμία του Νεωτερικού, αυτονομημένου και ατομοκεντρικού ανθρώπου για καταναλωτική ικανοποίηση της ηδονιστικής του επιθυμίας.
 

Η καταναλωτική αυτή βουλιμία των κατοίκων μίας χώρας δεν κορένυται μόνο με τα αγαθά που παράγονται εντοπίως αλλά έχει επεκταθεί και σε αγαθά που εισάγονται από ξένες αγορές, η απόκτηση των οποίων συνεπάγεται επιβάρυνση του ισοζυγίου συναλλαγών, ιδίως όταν η χώρα δεν παράγει αρκετά εξαγώγιμα προϊόντα.
Μία από τις πρώτες αντιδράσεις του Αμερικανού Προέδρου ήταν η προτροπή προς τους συμπολίτες του να αγοράζουν μόνο αμερικανικά προϊόντα, που όμως απόφυγε να τη θεσμοθετήσει λόγω πιέσεων από την Ευρώπη και την Κίνα.
 

Ένα από τα μελήματα των βιομηχανικώς ανεπτυγμένων κρατών είναι η υποστήριξη της βιομηχανίας παραγωγής αυτοκινήτων, τα οποία παράγουν σε μεγαλύτερο αριθμό των ιδίων αναγκών και με την εξαγωγή τους ισοφαρίζουν το ισοζύγιο πληρωμών για τα είδη που εισάγουν. Έχουν κάθε όφελος επομένως να διευκολύνουν την αγορά τους από τους τελικούς καταναλωτές και πιέζουν τις αντίστοιχες κυβερνήσεις, μη βιομηχανικών χωρών, να λάβουν μέτρα για την απορρόφηση των πλεοναζόντων αυτοκινήτων.
 

Επειδή η απόκτηση αυτοκινήτου ικανοποιεί την καταναλωτική βουλιμία του ηδυπαθούς Νεωτερικού ατόμου τα μέτρα που ελήφθησαν από την Ελληνική Κυβέρνηση για μείωση των τελών ταξινόμησης των αυτοκινήτων έγιναν αδιαμαρτύρητα και με ικανοποίηση δεκτά, όχι μόνα από τα στελέχη του κυβερνώντος κόμματος αλλά και την αντιπολίτευση, μείζονα και ελάσσονα και βέβαια από τον επί δεκαετίες εκμαυλισμένο ελληνικό λαό.
 

Δεν είναι δυνατόν τα επί της οικονομίας εξειδικευμένα στελέχη όλων των κομμάτων να μη σκέφτηκαν ότι το μέτρο αυτό θα αυξήσει μεν την αγορά αυτοκινήτων προς όφελος των αναπτυγμένων χωρών, θα βαρύνει όμως ακόμη περισσότερο το ισοζύγιο συναλλαγών της χώρας μας σε μία περίοδο οικονομικής κρίσης.
 

Η δική μας βιομηχανία είναι η οικοδομή, ο τουρισμός, η γεωργία, οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις, Η οικοδομή χρειάζεται αμμοχάλικα, τσιμέντο, σίδερο, αλουμίνιο, μάρμαρα, χρώματα που τα έχουμε. Ο τουρισμός χρειάζεται καλό κλίμα και ωραία τοπία και όμως ακόμη και τα παιδιά του λυκείου προτιμούν να πάρουν το πλοίο από την Πάτρα και να περάσουν στην Ιταλία από το να πάρουν το πλοίο από τον Πειραιά και να πάνε στη Κρήτη ή στη Ρόδο, όπου οι τιμές είναι ακριβότερες. Να μην αναφέρω τις διακοπές του Πάσχα που κάνουν οι μεγάλοι σε Μουσουλμανικές χώρες και τις συνδυάζουν με ένα σωρό οικονομικές αγορές καθημερινής χρήσης.
 

Να πω για τις ντομάτες Βελγίου και τα μήλα Ιταλίας που είναι φθηνότερα από τα Ελληνικά ή για τα γιαούρτια ΦΑΓΕ made in Greece που είναι φθηνότερα στις Βρυξέλες από την Αθήνα;. Καλύτερα να μη πω τίποτε για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις και τους δαιδαλώδεις αλλά και ολισθηρούς από το λάδι δρόμους που πρέπει να διέλθει ένας μικρομεσαίος επιχειρηματίας, που δεν έχει τη δύναμη να επηρεάζει πρόσωπα, πολιτικές ή ακόμη και νομοθεσίες.
 

Δυστυχώς φαίνεται ότι ο λαϊκισμός και ο φόβος των δημοσκοπήσεων ενός εκμαυλισμένου λαού είναι το κριτήριο των αποφάσεων σύσσωμου του πολιτικού κόσμου της χώρας που παραδόξως, παρά την καθημερινή φαγωμάρα τους μπροστά στα μέσα ενημέρωσης (αποχαύνωσης), ενεργούν λες και έχουν μία ανίερη κρυφή συμμαχία για τον καταποντισμό του τόπου αυτού που τους εκτρέφει.
 

* Αναπληρωτής καθηγητής Πολυτεχνείου Κρήτης

Αρχική ανάρτηση στις Απριλίου 15, 2009