Τάκης Μπενάς, ένας από τους λίγους Ελληνες.

Μάρτης 2008 Ημουν έτοιμος (μέχρι χτες) να πω το “Φτάνει πια” και να ασχοληθώ με κάτι καλλίτερο, που ίσως μου αποφέρει και κάποια χρήματα. Λέω “μέχρι χτες” γιατί χτες τυχαία έπεσα στην τηλεόραση σε μια συνέντευξη του Τάκη Μπενά. Είχα ακούσει για τον Ανθρωπο, αλλά δεν είχα ποτέ την τύχη να τον δω ή να τον ακούσω. Ακουσα την συνέντευξη και διάβασα και στο διαδίκτυο. Εμεινα άφωνος για αρκετή ώρα, κατ' αρχήν για την δύναμη του ανδρός (που πρέπει να είναι σήμερα 83 χρονών) και ύστερα για την σκληρότητα των ανθρώπων προς άλλους συν-Ανθρωπους τους και είπα στον εαυτό μου: Οχι δεν πρόκειται να τα παρατήσω σήμερα, ο κάθε Αθρωπος έχει υποχρέωση να βάλει ένα μικρό πετραδάκι πάνω στο χτίσιμο του οικοδομήματος μιας καλλίτερης ζωής. Ενα πετραδάκι όσο μικρό και αν είναι αυτό. Κλείνω λοιπόν με την υπόσχεση ότι αυτές οι σελίδες όχι μόνο θα παραμείνουν, αλλά και θα ενισχυθούν και όποιος θέλει, γράφει, απαντά ή σχολιάζει. Επίσης κάνω μια μικρή παραπομπή σ' ένα άρθρο της Ελευθεροτυπίας 03-08-2007 για τον Τάκη Μπενά σε ένα φανταστικό παραμύθι: «Υπήρξε στον τόπο μας μια εποχή, όχι πολύ μακρινή, όπου υπήρχαν άνθρωποι με πίστη, με ιδανικά και με ευαισθησίες, άνθρωποι που πίστεψαν και αφιέρωσαν τη ζωή τους στους αγώνες για ένα καλύτερο αύριο, για την κοινωνική απελευθέρωση και δικαιοσύνη σ' έναν κόσμο καλύτερο και ισότιμο, άνθρωποι που πλήρωσαν με κόστος ζωής τις επιλογές τους, αγωνιστές που δεν έψαξαν να εξαργυρώσουν ευκαιριακά το τίμημα της επένδυσης και κυρίως άνθρωποι που δεν μετάνιωσαν για τις θυσίες και τις επιλογές» Το παραπάνω από: http://www.enet.gr/online/online_issues?pid=51&dt=03/08/2007&id=37248696

Εύγε Τάκη Μπενά, η Ελλάδα χρειάζεται πολλούς σαν και εσένα.