Ο Μίκης μας - Ο δικός μας Αθρωπος

Ελαβα σήμερα (αρχές 2010) ένα εμέϊλ από κάποιον φίλο με ένα άρθρο του Μίκη Θεοδωράκη και μια κραυγή που πρέπει να βγει από το στόμα όλων μας πριν είναι πολύ αργά. Μια κραυγή να σώσουμε την Ελλάδα από τους επικίνδυνους και τους άχρηστους. Μπορεί όλοι να μην συμφωνήσετε με κάποιες μικρές λεπτομέρειες, είναι όμως υποχρέωση όλων μας να μιλήσουμε επώνυμα, από όλα τα μέσα που ακόμη υπάρχουν στην διάθεσή μας. Παραθέτω την έκκληση και τα γράμματα αυτούσια. Είναι ενθαρρυντικό ότι το Ιντερνέτ έχει αρχίσει να γεμίζει από αυτήν την έκκληση. Σύντομα θα παραθέσω παρακάτω λίστα με όσες σελίδες βρω πάνω σε αυτό το θέμα. Κώστας Λαζάρου Τορόντο Καναδάς

Ετσι σαν εισαγωγή

Τι να πρωτοπεί κανείς για τον Μίκη μας, ότι είναι ο τεράστιος βράχος που στηρίζει την χώρα μας, ότι είναι ένα τεράστιο μπουκέτο με μυρωδάτα λουλούδια που διώχνουν όλη την βρώμα και σαπίλα που δυστυχώς επικρατεί στην χώρα μας;;; Οτι και αν πεις είναι λίγο.

Ο Μίκης Θεοδωράκης είναι απλά Ο ΜΙΚΗΣ ΜΑΣ, Ο ΔΙΚΟΣ ΜΑΣ ΜΙΚΗΣ!!!

Παρακάτω θα βρίτε μια έκκληση του Μίκη που βγαίνει μέσα από την ψυχή του, σαν κραυγή για όλους εμάς να ξυπνήσουμε πριν είναι πλέον πολύ αργά. Διαβάστε την με προσοχή και απαντήστε, βάλτε και εσείς την υπογραφή σας ας είναι και με ψευδώνυμο.
 

ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΜΑΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ

Σ’ αυτή την ιστορική καμπή που βρισκόμαστε, τρία είναι τα κύρια μέτωπα στα οποία οφείλουμε να πάρουμε σαφή στάση:

Το πρώτο αφορά την Κύπρο και το σχέδιο Ανάν. Το δεύτερο αφορά τα Σκόπια και το όνομα «Μακεδονία». Και το τρίτο την υπεράσπιση της ελληνικότητας μπροστά στην επίθεση που δέχεται από ελληνικές και διεθνείς οργανωμένες δυνάμεις.

1) Κύπρος: Παρά το ότι ο Eλληνο-Kυπριακός λαός απέρριψε το Σχέδιο Ανάν με μεγάλη πλειοψηφία (70%), εν τούτοις τόσο μέσα στην Κύπρο όσο και στην Ελλάδα υπάρχουν πρόσωπα και δυνάμεις που συνωμοτούν, ώστε με την δημιουργία καταλλήλων συνθηκών να το επιβάλουν τελικά, μιας και η επικράτησή του εξακολουθεί να αποτελεί βασικό στόχο της πολιτικής των ΗΠΑ, που θέλουν μ’ αυτόν τον τρόπο να εξασφαλίσουν ένα σημαντικό στρατηγικό έρεισμα για τα άμεσα και μακροπρόθεσμα σχέδιά τους στην Μέση Ανατολή.

Είναι ανάγκη λοιπόν να βρεθεί ένας τρόπος, ώστε να ακουστεί η φωνή της μεγάλης πλειοψηφίας του ελληνικού λαού που δεν συμφωνεί στην εφαρμογή αυτού του Σχεδίου, το οποίο είναι αντίθετο με τα συμφέροντα της Κύπρου και ειδικότερα των Ελληνοκυπρίων, που αποτελούν αναπόσπαστο τμήμα του Ελληνικού Έθνους.

2) Σκόπια: Δεν θα πρέπει να έχει για μας καμμιά απολύτως σημασία το γεγονός ότι τα έχουν ήδη αναγνωρίσει με το όνομά τους πολλά κράτη δια διάφορους εμφανείς λόγους. Στην πραγματικότητα όσοι το κάνουν, αγνοούν ή και περιφρονούν την ιστορική αλήθεια. Άγνοια ασυγχώρητη, που οδηγεί στην ουσιαστική γελοιοποίηση τους. Το γεγονός και μόνο ότι έτσι θα νομίζουν ότι με την επιλογή τους αυτή θα συνυπάρχουν με τα τρισέγγονα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, θα αποτελεί γι’ αυτούς αιτία χλευασμού και υποτίμησης της σοβαρότητάς τους. Και υποθέτουμε ότι είναι περιττό να επαναλάβουμε εδώ τα λόγια του ίδιου του πρώην Προέδρου των Σκοπίων κ. Γκλιγκόρωφ, ότι δηλαδή οι Σκοπιανοί είναι Σλάβοι, η εθνικότητά τους Σλαβική και η γλώσσα τους ένα μείγμα Σλαβικής και Βουλγαρικής διαλέκτου.

Εκείνο όμως που θα πρέπει να μας αφορά ως Έλληνες, είναι το γεγονός ότι ορισμένοι ηγέτες των Σκοπιανών αποφάσισαν να εκμεταλλευτούν το όνομα «Μακεδονία», ανακηρύσσοντας τους εαυτούς τους ως μοναδικούς απογόνους-κληρονόμους της αρχαίας Μακεδονίας, του Φιλίππου και του Μεγάλου Αλεξάνδρου και με το εύρημα της «Μακεδονίας του Αιγαίου» να διεκδικούν χωρίς ντροπή τα εδάφη της σημερινής ελληνικής Μακεδονίας από δύση σε ανατολή χαράζοντας σαν σύνορα στον νότο τις παρυφές του Ολύμπου! Φτάνουν στο σημείο μάλιστα να διατείνονται ότι η Θεσσαλονίκη, που την προορίζουν ως πρωτεύουσά τους, βρίσκεται σήμερα υπό ελληνική κατοχή!

Πρόκειται για ένα βλακώδες, αισχρό και προσβλητικό παραλήρημα, απέναντι στο οποίο το μόνο που ταιριάζει σ’ έναν υπεύθυνο λαό και ένα υπεύθυνο κράτος είναι η απόλυτη περιφρόνησή. Που σημαίνει ότι δεν δεχόμαστε καμιά σχέση και ακόμα πιο πολύ καμιά συζήτηση μαζί τους. Είτε μόνοι μας είτε με τη μεσολάβηση του ΟΗΕ όπως γίνεται σήμερα. Και το μόνο που οφείλουμε να πράξουμε είναι να δηλώσουμε καθαρά ότι εμείς δεν πρόκειται ποτέ να τους χαρίσουμε το όνομα «Μακεδονία» και ότι δεν θέλουμε να έχουμε καμιά σχέση οικονομική και διπλωματική μαζί τους. Κλείνουμε τα σύνορα. Και δεν καταδεχόμαστε ούτε να τους εμποδίσουμε να μπουν στην αγκαλιά του ΝΑΤΟ και της Ευρώπης, που τόσο πολύ επιθυμεί την παρουσία ανάμεσά τους των γνήσιων απογόνων του … Μεγάλου Αλεξάνδρου. (***) Ας τους χαίρονται λοιπόν, μιας και στην πραγματικότητα απολαμβάνουν την πλήρη εύνοια των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ, που έχουν ήδη μεταβάλει μαζί με το Κόσοβο και τα μισά Σκόπια σε μια από τις μεγαλύτερες στρατιωτικές τους βάσεις στον κόσμο. Με άλλα λόγια αποτελούν ήδη ένα στρατηγικής σημασίας προτεκτοράτο των ΗΠΑ και για τον λόγο αυτόν οι απειλές τους με στόχο τα εδάφη μας θα πρέπει να ληφθούν σοβαρά υπ’ όψιν.

Μετά από όλα αυτά η συμμετοχή μας στις διαδικασίες που μας επιβάλλονται άνωθεν για δήθεν σύνθετες ονομασίες για όλες τις χρήσεις και πράσινα άλογα -γιατί αυτό που θα γίνει τελικά είναι να παραμείνει το όνομα «Μακεδονία»- αποτελεί απαράδεκτη υποχώρηση, που θίγει την σοβαρότητα και την αξιοπρέπειά μας. Πρέπει να σκεφτούμε σοβαρά ότι.η στάση αυτή δεν ταιριάζει σε λαούς όπως ο δικός μας, που είχε το θάρρος να αντιταχθεί στους ισχυρούς σε δύσκολες και κρίσιμες περιόδους προστατεύοντας την ιστορία του, την τιμή και την υπερηφάνεια του.

3) Το τρίτο και σημαντικότερο εθνικό πρόβλημα που θα πρέπει να μας απασχολήσει, είναι η αποκάλυψη και καταγγελία στον ελληνικό λαό των κύκλων, ομάδων και οργανώσεων που σε συνεργασία με διεθνείς οργανισμούς επιδιώκουν την κατεδάφιση της ελληνικότητας. Μεταξύ των διεθνών οργανώσεων πρωτεύοντα ρόλο έπαιξε το «Ίδρυμα Σόρος», που συγκαταλέγεται μεταξύ εκείνων των δυνάμεων που αποφάσισαν την διάλυση της Γιουγκοσλαβίας, τον πόλεμο στην Γεωργία και την αποσύνθεσή της, την υποταγή στη Δύση της Ουκρανίας και που σήμερα αναμοχλεύουν τους εθνικισμούς στην Αλβανία προετοιμάζοντας το όραμα για την Μεγάλη Αλβανία με τη δημιουργία του Κοσόβου και με στόχο την Ήπειρο (Τσαμουριά) αλλά και στα Σκόπια με την ενίσχυση της προβολής της «Μακεδονίας του Αιγαίου». Όσον αφορά τη χώρα μας, με στόχο το χτύπημα της ελληνικότητας αποβλέπουν στην αποδιοργάνωση της συνοχής του ελληνικού έθνους ξεκινώντας από την παραμόρφωση ιδιαίτερα της σύγχρονης ιστορίας μας -πριν, κατά και μετά την επανάσταση του 1821- και την εξάλειψη του ελληνικού πολιτισμού, παραδοσιακού και σύγχρονου.

Ορισμένοι Έλληνες, ουσιαστικοί πράκτορες αυτών των ύποπτων διεθνών οργανώσεων εργάζονται εδώ και πολύ καιρό συστηματικά. Έχουν διεισδύσει μέσα στους πλέον σημαντικούς και ευπαθείς τομείς της κοινωνικής μας ζωής, όπως η Παιδεία, η εξωτερική πολιτική, τα ΜΜΕ, καθώς και στους κομματικούς χώρους έχοντας ήδη κατορθώσει να σταθεροποιήσουν ένα σημαντικό προγεφύρωμα με την οικονομική ενίσχυση των ξένων και στηριζόμενοι στην άγνοια των πολλών και στην αποσιώπηση εκ μέρους των οπορτουνιστών έχουν ήδη προξενήσει μεγάλες βλάβες στην παραδοσιακή συνοχή του λαού μας τουλάχιστον ως προς τις παραδοσιακές του αξίες, που τον έκαναν να είναι αυτός που είναι. Σε πείσμα όλων των δεινών που κατά καιρούς δοκιμάζουν την αντοχή του.

Επομένως η καλλιέργεια του πατριωτισμού αποτελεί σήμερα την μοναδική απάντηση, ώστε ο λαός μας να μπορέσει να αποκρούσει ενημερωμένος, ενωμένος και άγρυπνος αυτό το σατανικό σχέδιο ξεσκεπάζοντας και απομονώνοντας τους εχθρούς του, όποιοι και αν είναι και όπου κι αν βρίσκονται. Αρκετά κοιμηθήκαμε έως τώρα. Καιρός να ξυπνήσουμε, να εγερθούμε, να εξεγερθούμε και ενωμένοι να αντιμετωπίσουμε όπως αρμόζει τους μεγάλους κινδύνους που απειλούν την ιστορία, τον πολιτισμό, το ήθος, τις παραδόσεις και τελικά την ακεραιότητά μας.

Αθήνα, 7.12.2009

Μίκης Θεοδωράκης

(***) βλ. επόμενο κείμενο «Διευκρίνιση σχετικά με την άσκηση VETO

ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ

Επιφανους 1

117 42, Αθήνα

τηλ. 210-9214863

fax 210-9236325

e-mail: mikisthe@otenet.gr

Αθήνα, 28.12.2009

ΔΙΕΥΚΡΙΝΙΣΗ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΣΚΗΣΗ VETO

Οι Λαοί γράφουν Ιστορία μόνο όταν έχουν τη δύναμη να υψώνουν το ηθικό τους ανάστημα. Σήμερα δεν μας προσβάλλει μόνο η στάση της πολιτικής ηγεσίας των Σκοπίων αλλά και η συμπεριφορά της Ευρώπης και του ΝΑΤΟ, που απέναντί μας είναι ανιστόρητη, ανήθικη και εχθρική. Από την άποψη αυτή το VETO που μας χάρισαν μόνο και μόνο για να μας ελέγχουν και να μας έχουν στο χέρι, κατάντησε για μας «όπλο» φαρμακερό, γιατί μας μεταβάλλει σε ουσιαστικούς συνενόχους στην προσβλητική στάση τους απέναντι στη χώρα μας. Αν δεν περιφρονήσουμε όσους μας περιφρονούν, θα γίνουμε ένας λαός ανάξιος των αγώνων και των θυσιών του, ένας λαός ανάξιος της ιστορίας του. Ένας λαός με σκυμμένο το κεφάλι.

From: Sent: Friday, December 25, 2009 11:44 AM To: mikisthe@otenet.gr Subject: Synetnteuxi ston Linaio

Axioseuaste Kyrie Theodwraki,

Diawasa tin synenteuxi sas ston kyrio Linaio,kai itheka na sas rwtisw ,

Yparxei estw ena komma simera pou na sas ikanopoiei me tis theseis sas ???pou na leei akriwos auta pou lete kai seis stin synenteuxi sas???Egw opws wlepw ,mono to Laos tou Karatzaferi.Giati omws then to lete???palia pirate thesi me tin ND,twra pou kindineui to Ethnos???Den exete euthini eseis oi Pefwtismenoi???i akoute auta pou legontai peri fasismou kai xazomares apo to katestimeno???An ginotan mia apantisi estw kai mias grammis ,tha eimoun eugnwmwn.

Me aperioristó sewasmo

Mantzoukis

PS:Then eimai organwmenos sto Laos alla wlepw kai sygrinw,tous enoxloun olous auta pou presweuei to Laos ,ara iswn einai oi pio swstoi.

Αγαπητέ κύριε Μαντζούκη,

Ευχαριστώ για την επιστολή σας. Νομίζω ότι λόγω της ηλικίας και των αγώνων μου έχω το δικαίωμα να αποφασίζω και να ενεργώ σύμφωνα με τις δικές μου αποκλειστικά δοξασίες και απόψεις. Το «ΛΑΟΣ» είναι χθεσινό, ενώ οι δικές μου εμπειρίες που ατσαλώνουν τα «πιστεύω» μου σχετικά με την πατρίδα μας και γενικότερα με την πορεία του ανθρώπου, των κοινωνιών και των εθνών ξεκινούν από τις 28 Οκτωβρίου του 1940 και φτάνουν έως σήμερα χωρίς διακοπή.

Ο χαλύβδινος άξονας γύρω από τον οποίο περιστρέφονται οι σκέψεις, οι πρωτοβουλίες και οι προσπάθειές μου συνοψίζονται σε τρεις μόνο λέξεις: ΕΛΛΑΔΑ, ΠΑΤΡΙΔΑ, ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ. Αυτές εξ άλλου υπήρξαν και η βάση για την σύνθεση του καλλιτεχνικού μου έργου. Από ένα σημείο και πέρα οι πικρές εμπειρίες μου με οδήγησαν μακριά από τα κόμματα, που κατά την άποψή μου ήταν και είναι κατώτερα των προσδοκιών του λαού μας και ως εκ τούτου ανίκανα να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις των καιρών.

Επομένως αφού πιστεύω ότι πρέπει να βρίσκομαι στο κέντρο των εξελίξεων μαζί με τον λαό, γεγονός που με υποχρεώνει να συναγελάζομαι με τους κατά καιρούς πολιτικούς του εκπροσώπους (κόμματα, συντεχνίες), είναι φυσικό οι απόψεις μου να συγκλίνουν κατά τις περιστάσεις πότε με το ένα και πότε με το άλλο κόμμα κι αυτό για όσο διάστημα νομίζω πως βρισκόμαστε στο ίδιο μήκος κύματος.

Είναι λοιπόν αυτόχρημα παράλογο και θα έλεγα γελοίο να θεωρηθεί ότι αυτή η προσωρινή σύμπλευση μπορεί να αποτελεί δική μου παραχώρηση προς το κόμμα με το οποίο ευκαιριακά συμπλέω. Συμπλέω γιατί; Γιατί πιστεύω ότι εξυπηρετεί προς στιγμήν τον άξονα που προανέφερα. Με την διαφορά ότι εγώ παραμένω σταθερός και αμετάθετος λόγω του μεγάλου ηθικού βάρους και της εθνικής ευθύνης που έχει συσσωρευτεί μέσα μου λόγω των αγώνων, των θυσιών αλλά και του πνευματικού μου έργου, που αποτελεί για μένα ηθική δέσμευση και προσταγή, ενώ παράλληλα με εξοπλίζει με θάρρος και ανυπόταχτη θέληση και δύναμη και αντοχή.

Και αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο υπάρχει αυτή η στενή και διαρκής σύνδεσή μου με τον ελληνικό λαό, μιας και κατανοεί και εκτιμά το γεγονός ότι παλεύω εντελώς μόνος, ανεξάρτητος και ελεύθερος απέναντι στις ποικιλόμορφες ορδές των αντιπάλων και εχθρών μου, που με πολεμούν με όλα τα μέσα και φυσικά κυρίως με εκείνο που γνωρίζουν καλλίτερα από κάθε άλλο, την συκοφαντία.

Γιατί με τη στάση μου τους ξεγυμνώνω μπροστά στον λαό μας αποκαλύπτοντας την μικρότητα, την ανεπάρκεια και συχνά τις προδοσίες τους, που μας οδηγούν απ’ το κακό στο χειρότερο. Και η επιστολή μου προς τον Στέφανο Ληναίο θέλει ακριβώς να αποκαλύψει ένα καινούριο ειδεχθές έγκλημα που επιχειρείται αυτή τη στιγμή εναντίον της τριάδας: ΕΛΛΑΔΑ, ΠΑΤΡΙΔΑ, ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, πολύ πιο επικίνδυνο από όσα δοκιμάσαμε έως τώρα, γιατί ο εχθρός αυτή τη φορά βρίσκεται και δρα εντός των τειχών.

Φιλικά,

Μίκης Θεοδωράκης

Αθήνα, 26.12.2009

ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ

Επιφανους 1

117 42, Αθήνα

τηλ. 210-9214863

fax 210-9236325

e-mail: mikisthe@otenet.gr

Αθήνα, 28.12.2009

ΓΙΑ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΓΕΩΡΓΟΥΣΟΠΟΥΛΟΥ

Όπως τόνισα, θεωρώ την σημερινή εθνική κρίση επικίνδυνα δραματική σε σημείο που να φοβάμαι για το ίδιο το μέλλον της χώρας μας. Ενώ περάσαμε μέσα από θύελλες χωρίς τελικά να χάσουμε την ταυτότητά μας, σήμερα χάρη στο καρκίνωμα που συνεχώς γιγαντώνεται μέσα στην ίδια την ψυχή του λαού μας, κινδυνεύουμε να καταντήσουμε «κάποιοι άλλοι», που δεν μπορώ να φανταστώ.

Στο ίδιο μήκος κύματος με τις σκέψεις αυτές, ο Κώστας Γεωργουσόπουλος σε άρθρο του στα ΝΕΑ της 12.12.2009 με τον τίτλο «Περί σημαιολογίας» περιγράφει με τρόπο μοναδικό και καίριο την κατολίσθηση αυτή που αν δεν κατορθώσουμε να σταματήσουμε κόβοντας το χόρτο κάτω από τα πόδια των ποικιλόμορφων συνωμοτών, που σαν τα τσιμπούρια απομυζούν το αίμα της πατρίδας μας, τότε με μαθηματική ακρίβεια οδηγούμεθα στο Σημείο ΜΗΔΕΝ.

Θέλω να συγχαρώ και να ευχαριστήσω τον εξαίρετο φίλο, διανοητή και πατριώτη Κώστα Γεωργουσόπουλο και να του εκφράσω τον μεγάλο θαυμασμό και την μεγάλη μου ευγνωμοσύνη για το κείμενό του, που παραθέτω εδώ αυτούσιο:

ΠΕΡΙ ΣΗΜΑΙΟΛΟΓΙΑΣ (Γράφει ο ΚΩΣΤΑΣ ΓΕΩΡΓΟΥΣΟΠΟΥΛΟΣ)

ΠΡΑΞΗ ΠΡΩΤΗ Πριν από πολλά πολλά χρόνια (κοίτα που η Ιστορία πάει να γίνει απίστευτο, στους καιρούς μας, παραμύθι), μια φορά δηλαδή κι έναν καιρό, όπου όλα τα ΄σκιαζε η φοβέρα και τα πλάκωνε η σκλαβιά, όταν οι μελανοχίτωνες κατακτητές είχαν κτηνωδώς επιβάλει το «δίκαιο» της βίας στη χώρα που γέννησε τη Δημοκρατία και πάνω στον Βράχο που συμβόλιζε μέσα στην ιστορία του κόσμου το λίκνο αυτής της Δημοκρατίας, στην Ακρόπολη, είχαν κατεβάσει το σύμβολο της Ανεξαρτησίας της, της ελευθερίας και της αυτοδιάθεσης κάθε λαού, τη Σημαία, δύο αμούστακα παιδιά, φανατικά για Λευτεριά και Δημοκρατία, νύχτα, άοπλα, χωρίς κουκούλες, αναρριχήθηκαν στον βράχο της Ακρόπολης και χωρίς να φοβηθούν τον κατακτητή σκοπό, κατέβασαν το σύμβολο - σημαία του επίβουλου κατακτητή και ανέβασαν τη Σημαία της Ελλάδος. Ύστερα κατέβηκαν πάλι τον κακοτράχαλο βράχο και χάθηκαν, ενώ μετά την αποκάλυψη της πράξης τους επικηρύχτηκαν από τα στρατεύματα της Κατοχής και έγιναν για το δούλο έθνος σύμβολα Μάχης, Ελπίδας, Αντίστασης και Ελευθερίας.

ΠΡΑΞΗ ΔΕΥΤΕΡΗ Πολλά πολλά χρόνια μετά, μια άλλη φορά κι έναν άλλο καιρό (κοίτα που πάει να γίνει η Ιστορία παραμύθι στους μίζερους καιρούς μας), όταν πάλι όλα τα ΄σκιαζε η φοβέρα και τα πλάκωνε η σκλαβιά, και κατακτητές και καταπατητές των ελευθεριών του λαού ήταν ντόπιοι ορκοπάτες στρατιωτικοί και τα παιδιά βγήκαν πάλι στους δρόμους και πλήρωσε η νεολαία με αίμα ακριβό την κτηνώδη βία τους, σύμβολο της εξέγερσης της συνειδητοποιημένης γενιάς της εσωτερικής αντίστασης ήταν μια ματωμένη σημαία του Ανώτατου Ιδρύματος που έγινε ορμητήριο και βωμός θυσίας του αγώνα. Κάθε χρόνο από τότε η αιματοβαμμένη σημαία, το σύμβολο της εξέγερσης, προπορεύεται στις εορταστικές επετείους μνήμης και τιμής των ειρηνικών πορειών των πάνδημων διαδηλώσεων. ΙΝΤΕΡΜΕΔΙΟ Έπειτα από λίγα χρόνια από την εξέγερση, καθηγητές πανεπιστημίου σε δημόσιες δηλώσεις μαζί με άλλους πνευματικούς ρατέδες χαρακτήρισαν τις σημαίες κάθε λαού «πανιά», «κουρέλια», «σύμβολα εθνικισμού», «ιδεοληπτικές προλήψεις». Οι ίδιοι εξάλλου «θεωρητικοί» ονόμαζαν και ανέλυαν τα έθνη κατασκευές, τα κράτη μηχανές βίας και την ιστορία των λαών σενάριο φανταστικού σίριαλ. Αυτές οι απόψεις πέρασαν στα αμφιθέατρα, στα σχολικά εγχειρίδια και στη μαζική νάρκωση του πληθυσμού με πολιτισμικά προϊόντα των παρακμασμένων κρατών που εγκαινίαζαν την κουλτούρα της εμπορευματικής συναλλαγής στο παγκόσμιο χρηματιστήριο των ναρκωτικών, της αγελαίας διασκέδασης, της ομοιομορφίας, της αλαλίας και των κραυγών, του ωμού εργαλειακού σεξ και της απαξίωσης μετά βδελυγμίας της παράδοσης, της μεγάλης τέχνης, της ποίησης, των τεχνών.

Η μαζική μουσική βασίζεται στον ρυθμό των 2/4, δηλαδή στον ήχο που εκπέμπει το έμβρυο κολυμπώντας στο αμνιακό υγρό, η ζωγραφική και η γλυπτική έγιναν εγκατάσταση όπου εκτίθενται σπέρματα, προφυλακτικά, κόπρανα, ούρα, πτώματα σεσηπότα.

Το τραγούδι κήρυττε τη μαριχουάνα και τη βλακώδη κατάσταση που προκαλούσε, το θέατρο κατακρεουργούσε τους κλασικούς, τους χλεύαζε, τους ανασκολόπιζε με μανιακή ηδονή και απόλαυση και οι νέοι θεατρικοί συγγραφείς ανακάλυπταν (ω, χαρά τους) πως έχουν υπογάστριο και όπως η Κατού της χιώτικης παροιμίας «εκάθηντο κι εθώρουν το πουτί τους». Παιδοφιλία, αιμομιξία, τρέλα, μανιοκαταθλιπτικές πράξεις περιθωριακών έγιναν η πάγια και ευπώλητη καλλιτεχνική πρωτοπορία. Και βρήκε επαινέτες και χρηματοδότες, και κριτικές επιβραβεύσεις διεθνώς. «Επαγγελματίες» του είδους έφεραν και στην πατρίδα μας προχωρημένα θεάματα (που βρήκαν στέγη σε επιχορηγούμενους από το κράτος, από τον απαίδευτο δηλαδή μικροαστό που φορολογείται) όπου απολάμβανε η αφημένη στην τύχη της νεολαία και μάλιστα η πανεπιστημιακή, δημόσιους «καλλιτεχνικούς» αυνανισμούς, πεολειχίες και πρωκτορρηξίες!! Κακοπληρωμένοι και ανέτοιμοι για εκπαιδευτικό έργο αλλά και θεσμικά αναξιολόγητοι δάσκαλοι, φιλοχρήματοι και φαυλόβιοι ιερωμένοι ανωτάτου βαθμού, μαστουρωμένοι καλλιτέχνες προβεβλημένοι στα μαζικά μέσα ως πρότυπα βίου και επαγγελματικής επιτυχίας, κουλτούρα των σκυλάδικων, λογοτεχνία του ποδαριού, αθλητικός τύπος συστηματικός προβοκάτορας, πολιτική ρεμούλα, ξεπούλημα αξιών και πολυνομία, πηγή παράνομων και σκανδαλωδών πράξεων με στόχο τον εύκολο πλουτισμό και ασύδοτος πλούτος καθοδηγητής και εκτροφέας διαπλοκής, ηθικής εξαχρείωσης, ασύστολης σπατάλης αγαθών και παραγωγός δεινής εκμετάλλευσης και εκμαυλισμού συνειδήσεων. ΠΡΑΞΗ ΤΡΙΤΗ Τα γεγονότα του Δεκεμβρίου 2008. Τυφλή βία, χωρίς κανένα αίτημα και χωρίς καμία επίπτωση στη συνέχιση και διόγκωση των συμπτωμάτων του ιντερμεδίου που τείνει πλέον να γίνει διαρκές μονόπρακτο. ΠΡΑΞΗ ΤΕΤΑΡΤΗ Παιδιά- προϊόντα της «ιδεολογίας» του ιντερμεδίου με κουκούλες, με σφυριά, σε περίοδο πλήρους ανάπτυξης των δημοκρατικών θεσμών, χωρίς κανένα εμπόδιο στην ελεύθερη έκφραση, με κουκούλες, με σφυριά, με μολότοφ, με καδρόνια, τραυματίζουν τον πρύτανη του Πανεπιστημίου που υπερασπίζεται το άσυλο των ελεύθερων ιδεών, ακόμη και τους καθηγητές που θεωρούν τη σημαία «κουρέλι», σπάνε την πόρτα της πρυτανείας, υποστέλλουν τη σημαία και αναρριπίζουν στον αττικό ουρανό τη σημαία του Αναρχισμού (τρομάρα τους- δεν φοβούνται μήπως βρικολακιάσει ο Μπακούνιν;). Πρώτη φορά την είδαμε να κυματίζει τη σημαία αυτή, διαγωνίως μισή κόκκινη μισή, μαύρη, μισή κομμουνισμός, μισή ναζισμός, μελανέρυθρη. Οι δύο μεγάλες αυταπάτες του πολιτισμού του 20ού αιώνα.

ΣΑΤΥΡΙΚΟ ΕΠΙΜΥΘΙΟ Κύριε καθηγητά, πέστε σ΄ αυτά τα παιδιά, αν σας αποκαλύψουν το πρόσωπό τους, πως η σημαία, η κάθε σημαία κι ΑΥΤΗ είναι ένα κουρελόπανο!